Kameraden, socialisten, beste vriénden
‘Wij en de wereld zijn klein
Op het Dageraadplein’
Zingt Spinvis
In Antwerpen hebben we zo’n plein, alleen is ‘plein’ bij ons een ‘plaats’
Dageraad-plaats dus
En ja, dat is de wereld, de wereld in het klein
De pitta en de pizza, het biertje en de wijn
Maar ook passanten die er maar heel even zijn
Ik zit er in de zon
En kijk
Ik zie
De jongelui met hesjes, ze hangen rond, maar spreken, dromen ook
Van schone lucht, gezonder leven
De politiek moet daar nu eindelijk naar streven
Ik zie
Milan en Mohammed, twee noeste werkers, in hun eigen hesje
Ze leggen tegels, ze lachen en ze praten, maar komen ze ook rond vandaag?
Want ja, meneer, mevrouw, het leven is te duur
Terwijl de hoge heren rijk en rustig vegeteren
Ik zie
Marie, de tachtig nu voorbij
De rug gekromd, ze zei me laatst nog
Yasmine, de gaas, den ellentrik, en dan nog den doktoor
Ik moet soms kiezen met mijn klein pensioen
Ik slik
En weet: wij moeten vechten, strijden, meer dan ooit, en hopen,
Dat we deze afbraak kunnen slopen

Die jongeren gaan helpen, want het zijn onze kli-maatjes,
En Mohammed en Milan doen ook mee
Voor ons allemaal, en voor Marie
In ’t Stad zijn w’ al begonnen, heel anders dan de Groene rest
Wij willen weer vooruit, een beetje véél meer zekerheid
Een schone oude dag, geen dure schulden, wat meer tijd
Iemand die voor ons zorgt, ons troost, en weet
Wij gaan voor schone lucht, een eerlijker planeet
Daar op het plein, de wereld in het klein
Genietend van een straaltje zon, dacht ik:
We gaan dat doen in mei
We leggen dan dat mooie rode ei.

Categorieën: Nieuws